Σχολασε απο τη δουλεια της η Μαρινα και καθως ειχε παρει το δρομο για το σπιτι σκεφτοταν εκεινο το τηλεφωνημα..
Πολυ της αρεσε που την θυμηθηκε ο Στελιος .... Ενοιωσε κολακευμενη..
Ειπανε διαφορα για τη ζωη τους..Αλλα σημαντικα αλλα ασημαντα..Ειχαν και καιρο να μιλησουν...
Γεματη λαχταρα η Μαρινα, λογω και της παλαιοτερης σχεσης τους, ζητουσε να μαθει λεπτομερειες για την καθημερινη ζωη του Στελιου..Αν εχει ακομα τη λοξα με τη μουσικη,αν διαβαζει οσο διαβαζε, αν αλλαξε συνηθειες γενικα..ολα ηθελε να τα μαθει..
Ο Στελιος σφιγγα...οσα ελεγε του τα εβγαζε με το τσιγγελι...Κι εκεινη..ανοιχτο βιβλιο...Αυτος ηταν ο χαρακτηρας της..
Εκλεισαν με την υποσχεση να τα ξαναπουν..
Τωρα η Μαρινα περπατουσε και σκεφτοταν χαμογελαστη την επανεμφανιση του Στελιου..
Δεν ειχε μεινει κατι απο εκεινη την παλια φλογα..Μονο μια γλυκεια και μελαγχολικη αναμνηση.. Αλλα για καποιο λογο τον ενοιωθε δικο της ανθρωπο..και ηθελε να ξερει οχι απο περιεργεια αλλα απο αληθινο ενδιαφερον..
Διαπιστωσε πως δεν ειχε αλλαξει. Οπως ηταν ετσι παρεμενε.Φοβοταν να εκδηλωθει, να πει οσα ειχε στο μυαλο του χωρις περιστροφες και υπονοουμενα.
Ηταν κι η αιτια που χωρισαν τοτε. Ποτε δεν ελεγε αυτο που πραγματικα σκεφτοταν και της ηταν πολυ δυσκολο να καταλαβει τι ηθελε τελικα ο Στελιος..
Γιατι να ειναι ετσι οι σχεσεις των ανθρωπων; Σκεφτοταν..
Ποιος ο λογος να φυλασσεις συναισθηματα, εννοιες και επιθυμιες;
Φοβουνται οι ανθρωποι, σκεφτηκε, να πουν ποιοι πραγματικα ειναι..Εμαθαν να κρυβονται πολλες φορες κι απο τον ιδιο τους τον εαυτο!
Φοβουνται μην κριθουν ισως.. Η ντρεπονται για οσα νοιωθουν..
Μα τοτε, τι νοημα εχει η επαφη; Η επικοινωνια;
Χτιζεις ενα κοσμο γεματο "δηθεν" και παραπλανηση..και μαθαινεις να ζεις με ορους κρυψινοιας και απομονωσης..
Σχεσεις και φιλιες κρυμμενες πισω απο μια ετικετα, χωρις ουσιαστικη επαφη..
Ετσι φτανεις να λες πως τιποτα δεν με ευχαριστει, τιποτα δεν με αγγιζει,τιποτα δεν με τραβαει..χωρις να παιρνεις υπ οψιν ποσες ευθυνες εχεις γι αυτο, εσυ ο ιδιος..
Ανοιξε την αυλοπορτα του σπιτιου της με εναν αναστεναγμο...
Ισως αν ηταν αληθινοι οι ανθρωποι, αν ο Στελιος ηταν αληθινος..τοτε ισως κι η ζωη τους να μην ηταν γεματη μοναξια..
Εκλεισε απαλα την εισοδο πισω της και σκουπισε εκεινο το αμειλικτο δακρυ....
Η μουσική παράσταση που έδωσε την Κυριακή 30 Μαϊου 2010 στο Δημοτικό Θέατρο Στροβόλου, ο γνωστός και δημοφιλής μουσικοσυνθέτης και ποιητής Ανδρέας Α. Αρτέμης, κάτω από τον τίτλο «Λόγια της Κύπρου χάλκινα, του ΄Ερωτα και της Θάλασσας», σημείωσε πρωτόγνωρη επιτυχία. Η όλη εκδήλωση αποτέλεσε μια πραγματική μουσική πανδαισία που πρόσφερε εξαιρετική απόλαυση για το πυκνό φιλόμουσο κοινό που την παρακολούθησε. Ήταν μια υπέροχη μουσική βραδιά, γεμάτη ποίηση, μουσική και τραγούδι, όλα τόσο θαυμάσια και αρμονικά συνταιριασμένα μεταξύ τους που έκανε το πυκνό ακροατήριο να νοιώθει ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση και μετά από κάθε τραγούδι να ξεσπά σε ασταμάτητα χειροκροτήματα. Στην παράσταση συμμετείχαν πάνω από τριάντα αξιόλογοι μουσικοί, τραγουδιστές, σολίστες, χορωδοί και αφηγητές. Κάτω από την έμπειρη διεύθυνση του μαέστρου Ανδρέα Α. Αρτέμη, με την υπέροχη και μοναδική μεταλλική φωνή, όλοι έμοιαζαν σαν ένα καλοκουρδισμένο ρολόι, που με μουσική αρτιότητα και παραδειγματική επαγγελματική πειθαρχία εκτελούσαν κάθε μουσικό κομμάτι τέλεια και άψογα, σκορπίζοντας στο φιλόμουσο ακροατήριο ρίγη ενθουσιασμού και συγκίνησης. Εκείνο που εντυπωσιάζει και χαρακτηρίζει την επιμελημένη δουλειά του εξαίρετου και ακούραστου μουσικοσυνθέτη Ανδρέα Αρτέμη, που για πολλά συνεχή χρόνια αποτελεί μια ουσιαστική δημιουργία και μεγάλη προσφορά στον τόπο μας, είναι το άψογο συνταίριασμα που επιτυγχάνει να δημιουργεί μεταξύ των καταξιωμένων έμπειρων καλλιτεχνών και τραγουδιστών με τα νέα μουσικά ταλέντα που έχει το χάρισμα να ανακαλύπτει διαρκώς και τα καθοδηγεί με εντυπωσιακή δεινότητα στα δύσβατα μονοπάτια της επιτυχίας. Αυτή του η ικανότητα είναι ένα θείο δώρο που τον βοηθά να επιτυγχάνει το ποθούμενο αποτέλεσμα σε βαθμό που οι μεν να είναι θαυμάσιο και απαραίτητο συμπλήρωμα των δε. Ο καταπληκτικός μαέστρος Ανδρέας Αρτέμης είναι άξιος συγχαρητηρίων και κάθε επαίνου. Για τριάντα τώρα χρόνια ανακαλύπτει ταλέντα και παράγει πολιτισμό. Με μαεστρία και υπομονή επιλέγει ένα-ένα τους συνεργάτες του, που είναι συνήθως νεαρά ταλαντούχα παιδιά, που είναι κατά το πλείστον μαθητές του από την πανέμορφη μακρινή μας Πάφο και με πολλή δουλειά και περισσή αγάπη, συστηματικά και αθόρυβα τους αναδεικνύει σε θαυμάσιους καλλιτέχνες.
Δρ. Χρίστος Γ. Αριστείδου
Διευθυντής του Κοινωφελούς, Επιστημονικού και Πολιτιστικού Ιδρύματος
«Φώτος Φωτιάδης».
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Δήμος “Ν. Καζαντζάκης” τιμά την επέτειο της Μάχης της Κρήτης και της Εθνικής Αντίστασης στον οικισμό Αρκαδίου, το Σάββατο 29 Μαΐου 2010 και ώρα 7.30 μ.μ
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:
Επιμνημόσυνη δέηση
Χαιρετισμός Δημάρχου
Χαιρετισμοί Επισήμων
Κεντρικός ομιλητής: Μαριλένα Μηλαθιανάκη, Δασκάλα
Κατάθεση στεφάνων
Προσκλητήριο νεκρών
Σιγή ενός λεπτού
Ανάκρουση Εθνικού Ύμνου
Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν καλλιτεχνικά, μαθητές από τα σχολεία του Δήμου
Θα παρατεθεί δείπνο από το Δήμο “Ν. Καζαντζάκης” και την οικογένεια Σκουλά.
Για το Δήμο “Ν. Καζαντζάκης”
Ο Δήμαρχος
Ρούσσος Εμμ. Κυπριωτάκης
Η Μάχη της Κρήτης
Ως μάχη της Κρήτης έχει επικρατήσει να ονομάζεται η εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων στη Κρήτη και η κατάληψη της, κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Η μάχη της Κρήτης αποτέλεσε ένα σπουδαίο πολεμικό γεγονός και κράτησε 11 μέρες από τις 20-31 Μαίου του 1941. Στους Γερμανούς εισβολείς εκτός από τις Ελληνικές και συμμαχικές στρατιωτικές δυνάμεις (βρετανοί, Νεοζηλανδοί, Αυστραλοί) αντιστάθηκαν με ότι μέσο διέθεταν οι κάτοικοι της Κρήτης. Αυτή η αντίσταση των κατοίκων είναι από μόνη της ξεχωριστή για τα στρατιωτικά δεδομένα και μπορεί να συγκριθεί μόνο με την εποποιία του Στάλινγκράντ.
Το σχέδιο που οργάνωσε το Γερμανικό επιτελείο για την κατάληψη της Κρήτης είχε το κωδικό όνομα Merkur (Ερμής) και ήταν ένα προχωρημένο για την εποχή σχέδιο καθώς στηρίζονταν στην χρησιμοποίηση ενός επίλεκτου σώματος 14.000 αλεξιπτωτιστών σαν πρώτη δύναμη κρούσης, με επικεφαλής τον αντιπτέραρχο Στούντεντ αλλά και δυνάμεων τεθωρακισμένων και πεζικού που μεταφέρθηκαν στο νησί με μεταγωγικά αεροπλάνα. Γενικός διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων είχε οριστεί ο Νεοζηλανδός Στρατηγός Φράιμπεργκ. Πρίν από την επιχείρηση της κατάληψης, η γερμανική αεροπορία είχε εξαπολήσει μεγάλης κλίμακας βομβαρδισμούς των κρητικών πόλεων και των στρατηγικών σημείων του νησιού.
Η επιχείρηση της κατάληψης ξεκίνησε το πρωί της 20ης Μαίου 1941. Η βασική επιδίωξη των επιτιθέμενων ήταν η κατάληψη των αεροδρομίων του νησιού και η δημιουργία προγεφυρωμάτων για την μεταφορά μεγαλύτερου όγκου στρατευμάτων και εξοπλισμού. Αυτό που έγινε από την πρώτη στιγμή που φάνηκε ο πρώτος Γερμανός αλεξιπτωτιστής στο κρητικό ουρανό είναι απίστευτο. Οι κρητικοί χωρίς να υπάρχει κανένα οργανωμένο σχέδιο που να τους συμπεριλαμβάνει στον αμυντικό σχεδιασμό και σχεδόν άοπλοι, αυθόρμητα, όπως έκαναν για αιώνες απέναντι στον οποιοδήποτε κατακτητή, ξεκινούν μια πεισματική άμυνα με αποτέλεσμα από το πρώτο κύμα των 3000 αλεξιπτωτιστών να μη μπορέσουν να φτάσουν στους αντικειμενικούς στόχους τους παρά ελάχιστοι.
Οι επιτιθέμενοι καταφέρνουν να κερδίζουν κάθε βήμα με σφοδρές μάχες και τεράστιες απώλειες. Στις 27 Μαίου καταλαμβάνονται τα Χανιά και οι συμμαχικές δυνάμεις αποφασίζουν να εγκαταλείψουν το νησί. Μια αποχώρηση που ολοκληρώθηκε από τις 28 Μαίου - 1 Ιούνιου χάρη και στη βοήθεια των κατοίκων που συνέχισαν τη πεισματική άμυνα και πρόσεφεραν κάθε δυνατή βοήθεια στα συμμαχικά στρατεύματα κατά την αποχώρηση τους από το νησί. Η Μάχη της Κρήτης τελείωσε ουσιαστικά στις 31 Μαίου. Οι γερμανοί αναγκάστηκαν να δώσουν πολύνεκρες μάχες με τους υπερασπιστές της Κρήτης πράγμα που τους κόστισε 15000 νεκρούς από τα πιο επίλεκτα στρατιωτικά τους σώματα. Οι Κρητικοί συνήργησαν αποφαστικά στην εξουδετέρωση των γερμανών αλεξιπτωτιστών την πρώτη μέρα της εισβολής αλλά και σε κάθε επιχείρηση που έκαναν οι γερμανοί για να καταλάβουν οποιοδήποτε τμήμα του νησιού. Η εκδικητική μανία των γερμανών για την αντίσταση που συνάντησαν ξέσπασε σε ομαδικές εκτελέσεις Κρητικών αμέσως μετά την κατάληψη του νησιού. Στην Κρήτη τα γερμανικά στρατεύματα συνάντησαν για πρώτη φορά μια συγκλονιστική λαική αντίσταση, αυτή την αντίσταση που θα συναντούσαν έκτοτε μπροστά τους σε αρκετές από τις ευρωπαικές χώρες που θα καταλάμβαναν. Η αντίσταση των Κρητικών ήταν ο προάγγελος της Ελληνικής Εθνικής αντίστασης, αλλά και της Γαλλικής και της αντίστασης των Γιουγκοσλάβων και των Ρώσων.
Πάρα πολλοί ιστορικοί αναφέρονται στα λάθη της συμμαχικής ηγεσίας που δεν μπόρεσε να οργανώσει αποτελεσματικότερα την άμυνα της Κρήτης ώστε να αποτελέσει ένα απόρθητο φρούριο, αλλά πιθανά αυτό δεν ήταν στα συμμαχικά επιτελικά σχέδια και απλώς χρησιμοποίησαν την Κρήτη για να καθυστερήσουν μόνο τα γερμανικά στρατεύματα. Η σημασία της Μάχης της Κρήτης ήταν πολύ μεγάλη καθώς εξαιτίας της οι γερμανοί ματαίωσαν τα σχέδια για αντίστοιχη κατάληψη της Κύπρου και της μέσης Ανατολής, αλλά καθυστέρησαν και την εφαρμογή των σχεδίων για την κατάληψη της Σοβιετικής Ένωσης. Οι μεγάλες απώλειες του επίλεκτου σώματος των αλεξιπτωτιστών έπεισαν το γερμανικό επιτελείο ότι δεν έπρεπε να το ξαναχρησιμοποιήσουν σε άλλη μεγάλη επιχείρηση. Από την άλλη μεριά η μάχη της Κρήτης έδειξε ότι η τρομερή πολεμική μηχανή που σάρωνε με μεγάλη ευκολία όλους τους ευρωπαικούς στρατούς, τα βρήκε δύσκολα μπροστά σε μερικούς αποφασισμένους Κρητικούς. Χαρακτηριστικά είναι τα παρακάτω αποσπάσματα από ριζίτικα τραγούδια εμπνευσμένα από τη μάχη της Κρήτης.
"...Χίτλερ να μην το καυχηστείς πώς πάτησες στην Κρήτη ξαρμάτωτη την ήβρηκες και τα παιδιά τση 'λειπαν στα ξένα πολεμούσανε πάνω στην Αλβανία..."
"... Κρήτη μ’ η Μεραρχία σου, αν ήτανε κοντά σου, το Γερμανό θα ν’ έθαφτες μέσα στα χώματά σου.
Κρήτη μου όμορφο νησί, που ‘γραψες Ιστορία, Δίχως στρατό πολέμησες μιαν αυτοκρατορία!
Τση Κρήτης τ’ Άγια Χώματα, όπου κι ανέν τα σκάψεις, Αίμα παλικαριών θα βρεις, κόκκαλα θα ξεθάψεις..."
"...Οι Άγγλοι και οι Αυστραλοί, και Ζηλανδοί ομάδι, αντάμα με τους Έλληνες πηγαίνουνε στον Άδη. Τέτοια ψυχή, τέτοια καρδιά, και λεβεντιά δεν είδα. Η Κρήτη σαν να ήτονε δικήτωνε πατρίδα. Και πολεμούσανε κι αυτοί ως ότου σκοτωθήκαν, Κι όσοι δεν αποθάνασι αιχμάλωτοι πιαστήκαν..."
