... γύρευε τη δουλειά σου... είπε η θεία η Συρμαλενια...δεν ψηφώ εγώ κιανένα..ιντα καλιμεντο είδα τοσανα χρόνια που τσι ψήφουνε; ούτε ζήτηξα, ούτε μου δωκανε..κιανενος επαε δεν εδωκανε..επαιρνανε μονο..και εκατεχανε μονο να τασσουνε...ασε με να χαρεις...ψηφισω δεν ψηφισω εγω ενα κατεχω...πως  αμα δεν ανεμογυρευτω , κιανεις δε θα με ξανοιξει...ουτε μενα ουτε τη φαμελια μου..Ηφυγε κι ο κυρης μου και ΄πομεινα οπισω να τα σερνω ολα...Εσυ δεν κατεχεις ιντα΄σειρα...και ιντα σερνω ακομη...ισαμε να ΄ποθανω θα σερνω...
Οι κυβερνησεις δεν κατεχουνε ιντα σερνει ο καθα εις...εδουλεψανε ποτε ντως; κατεχουνε πως βγαινει το ψωμι; εμενα δε με ρωτηξε κιανεις πως τα βγανω περα..μερα νυχτα στο χωραφι..χωρις κιαμια συντρομη..και να βγανανε και πραμα τα χωραφια; ισα ισα να μην ποθανομε τση πεινας...

Κι ηρθες εδα να μου γυρευεις ψηφους; Γιαιντα; Εγω κατεχω τα δυο μου χέρια..και τουτονε το κουφαρι απου αποκαμε μπλιο....ιντα να περιμενω απο τσι σπουδαγμενους που μονο να τασσουνε κατεχουνε;

Θεια Συρμαλενια.....δεν εχω απαντηση...με αποστομωσες.....οχι γιατι δεν υπαρχει ελπιδα..αλλα γιατι εσυ, αυτη την ελπιδα την εστιψες σαν λεμονι περιμενοντας την....Να σαι γερη και δυνατη...να αντεχεις γιατι πρεπει! Εχεις χρεος και το ξερεις...απεναντι στα παιδια σου και στη ζωη σου...και ειμαι μαζι σου...γιατι εσυ με γεννησες και μενα....!

Ετσι γίνεται αν ξεχάσεις ένα παράθυρο ανοιχτό τη νύχτα....


Μπαίνει το φεγγάρι στο κρεβάτι σου, σε τριγυρίζει, φωτίζει το μαξιλάρι σου ,σε ξυπναει, μπαινει και στο μυαλό σου και μέχρι να σηκωθείς σου ζεσταίνει τα πόδια. Το πιο σπουδαίο όμως είναι πως σε κάνει να χαμογελάς, πριν ακόμα να φέξει..χωρίς να διαμαρτύρεσαι για τον ύπνο που έχασες εξ αιτίας του.

Έτσι διαπίστωσα πως απόψε είχε πανσέληνο...

Αυριο εχει Ιατρειο..στο ραδιοφωνο..και ειναι και η μερα της γυναικας...μην περιμενετε να σας πω τα γνωστα που ακουτε καθε χρονο..Ας δουμε και μια διαφορετικη προσεγγιση ..και μην πυροβολειτε! 

θυμισες...ακριβες....

Αναψα το τζακι..διψασμενη ψυχη για μελωδιες κι αναστορισεις..φλογισμενη θυμιση..καιουσα ζωη...αποκαίδια στα ποδια μου...δακρυα μοναξιας σβηνουν τις φλογες....κι εγω..στα ιδια ξανα....κανεις δεν καταλαβαινει..και κανεις ποτε δεν μπηκε στον κοπο...χαμογελω και..... ναι!      ακομα ανασαινω....!

ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ!

ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ!

"ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ": ΟΙ ΘΕΡΜΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΕ ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΠΑΡΙΣΙ, Ν.ΥΟΡΚΗ, ΛΕΥΚΩΣΙΑ

"ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ": ΟΙ ΘΕΡΜΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΕ ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΠΑΡΙΣΙ, Ν.ΥΟΡΚΗ, ΛΕΥΚΩΣΙΑ

΅ΕΛΕΝΗ΅ Ν ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

Αργυρώ..

"l'altra cura" (in griko = Alla Bua) Pizzica tarantata

Νότια Ιταλία :

Puglia, Basilicata και περιοχες γυρω απο την Μεγάλη Ελλάδα :

Εδώ παραδοσιακά χορεύονται οι" Ταραντέλες".

Ένα είδος ταραντέλας ειναι ο χορός Pizzica pizzica :

Ένας θεραπευτικός χορός που οι χορευτές βρίσκονται σε έκσταση μετά από το

τσίμπημα της τρομερής αράχνης Ταραντούλας .

Μιά από τις παραδόσεις θέλει τους χορευτές (tarantati) να προσπαθούν με τον χορό τους να εξορκίσουν το δηλητήριο της αράχνης και να το αποβαλλουν από το σώμα τους.

Μια άλλη, αναφέρει οτι ο ρυθμός και η έκσταση των tarantati , έχει ρίζες στους αρχαίους βακχικούς ρυθμούς αφού η περιοχή του Salento ήταν η Μεγάλη Ελλάδα άρα προφανή και τα ίχνη της Διονυσιακής κληρονομιάς τα οποία στη συνέχεια απορροφήθηκαν απο τα τοπικά έθιμα και τον Χριστιανισμό.

Ο χορός αυτός, χορεύεται ανά δύο, όχι απαραίτητα από ζευγάρια, έχει συγκεκριμένο ρυθμό και η ντάμα κρατά πάντα ένα μαντήλι που, λέγεται, ότι χρησιμεύει για να προσελκύσει τον συνοδό της.

Στην πραγματικότητα όμως χρησιμεύει, μάλλον περισσότερο, για να "ζωντανεύει" τον χορό.

'Οχι γιατι η αθανασία με ξέχασε... όχι γιατι ξαφνικά έπιασε βροχή..οχι γιατι τσαλαπατήθηκα απο παλιούς έρωτες που τους βάφτισα θάνατο.....

αλλά γιατί στη θωριά όλων αυτών....έγινα ενα πεφταστέρι..γεμάτο μοναξιά...και μια ανελέητη προσμονή που δεν καταλαβαίνει

και τριγυρίζει τη ζωή μου που επιμένει...

Κατηφορίζει το μυαλό μου σαν να ξεφεύγει απο μια δόξα που ποτέ κανείς δεν χειροκρότησε..Ενα ποτάμι που παρασύρθηκε και παρέσυρε μέσα σε μια θεομηνία αορίστου χρόνου...

..κουράστηκα...κι αφέθηκα....σε μνήμες παρελθόντος.....

Το μέλλον....σαν κοφτερό μαχαίρι....

το αίμα..ολοζώντανο...

δεν ξερω..

θα περάσει κι αυτό...σκέφτομαι....

Ανασαίνω βαθιά...μπας κι επιταχύνω τον χρόνο....