Αν δείς αυτές τις φάσεις του δειλινού..ανάποδα..δεν θα τις μπερδέψεις?

Δεν θα ξέρεις αν είναι λιόγερμα ή ανατολή..Δεν ξεχωρίζουν...

Το μόνο που διαφέρει είναι ο τόπος...που όμως δεν τον γνωρίζεις.

Έτσι κι αλλοιώς όμως, η μαγεία παραμένει ...αυτήν να ρουφήξεις...Άλλωστε πόσο θα κρατήσει ; Όσο να καλημερίσει ή να καληνυχτίσει ο ήλιος..

.........και μην σκοτίζεσαι για τον τόπο.... ΄

Έχεις καιρό μετά.....

Μυστράς 2009

Αλμυρή γαλάζια μοίρα....

15αυγουστος στη Μονεμβασια

Πρωί δεκαπενταύγουστου... Από το δωμάτιο του ξενοδοχείου "Malvasia" στη Μονεμβασιά σηκώνομαι με μια όρεξη να πάω στην εκκλησιά... σπανίως μου συμβαίνει.. αλλά έτυχε...
Βάζω λοιπόν τα γιορτινά μου...Είδα κι έπαθα να φτάσω με το τακουνάκι στο καλντερίμι...Φτάνω..
Συναντώ και χαιρετώ δυο νεωκόρους στην είσοδο της εκκλησιάς του "ελκόμενου Ιησού"..
Χρόνια πολλά σας...λέω .και μου αντεύχονται...
Ανάβω τα κεράκια μου και κάθομαι μεταξύ των 7-10 πιστών....κι ακούω.. τη θεία λειτουργία...
Οι ψαλμωδίες που ακούω δεν δικαιολογούν το κλειδαμπαρωμένον της Ωραίας Πύλης και την παντελή απουσίαν ψαλτών...
Κοιτάζω γύρω με απέλπιδες προσπάθειες να αντιπαρέλθω όσα στην πραγματικότητα συμβαίνουν...
Κι ομως... δεν κάνω λάθος....
Διαπιστώνω με θλίψη πως...τούτη η εκκλησιά...μήτε ψάλτη έχει μήτε παππά....


Ένα απίστευτο play back μόνο...


Σηκώθηκα κι έφυγα....μ' ένα βάρος κατάστηθα....
Κι είπα...εγώ αλλιώς έχω μεγαλώσει.....



Μ' ακούει κανείς;;;;;

Με αφορμή μια τόση δα ταχινοσαλάτα...

Η ταχινοσαλατα μου για αλλους πετυχε για αλλους οχι...
Ετσι ειναι και η 8εωρηση των πραγματων .... Σ αλλους πετυχαινει η συνταγη..σ αλλους απολαμβανει την τελεια αποτυχια..Τελικα..λεω εγω τωρα..ολα ειναι θεμα προσωπκης αντιληψης...και βιωματων...και ορεξης.. και ορμονων σε εγρηγορση...εξαρταται τι ειναι πανω...

Ετσι ζωνουμε τα φιδια πριν μας ζωσουν αυτα..Υπερασπιζομενοι οχι εστιες και βωμους..αλλα τον εαυτο μας...και την προσκαιρη απολαυση του ουρανισκου μας...Ειναι αυτο στοχος; Προσωπικα αρνουμαι να μπω σ αυτη τη διαδικασια....και ειμαι υπολογη.. γιατι λεω τα συκα συκα και τη σκαφη σκαφη...

Ανατολή στη Μονεμβασιά..

Tο μουλάρι κι ο βράχος. Λαχανιάζουν. Δεν υπάρχει νερό.
Όλοι διψάνε. Xρόνια τώρα. Όλοι μασάνε μια μπουκιά ουρανό
πάνου απ' την πίκρα τους.
Tα μάτια τους είναι κόκκινα απ' την αγρύπνια,
μια βαθειά χαρακιά σφηνωμένη ανάμεσα στα φρύδια τους
σαν ένα κυπαρίσσι ανάμεσα σε δυο βουνά το λιόγερμα.

Καταμεσίς στο Αιγαίο.....νανουρίζοντας τον ήλιο...

Ανατολή στη Μονεμβασιά.....

Πριν ακομα βγει ο ηλιος.....

Ηρθε να μου πει μια καλημερα.......